تو خراسان شمالی دامداری فقط یه کار نیست، یه جور زندگیه که نسل به نسل منتقل شده. این استان پر از دامه، حدود ۹۷۰ هزار رأس! حدود نصف روستایی‌ها از همین دامداری دارن نون می‌خورن. اگه بخوای یه دامداری کوچیک راه بندازی، مثلاً ۱۰۰ تا گوسفند، باید حدود ۳ میلیارد تومن پول داشته باشی و سالی ۹۰۰ میلیون هم خرجش کنی. یه گاوداری شیری هم حدود ۶-۸ میلیارد سرمایه می‌خواد. خب سودش هم بد نیست، گوسفندها ۳۰-۴۵ درصد سود میدن، گاوداری‌ها هم ۲۰-۲۵ درصد. البته قیمت علوفه و اینا خیلی مهمه. با اینکه مشکلاتیم هست، مثل گرونی و کمبود آب، ولی خراسان شمالی پتانسیل خیلی خوبی تو دامداری داره، هم برای اشتغال و هم برای اینکه غذای مورد نیازمون رو خودمون تولید کنیم.

کارآفرینی اجتماعی، ترکیب بازار و حل مشکلات محلی، ارزشی بیش از سود می‌سازه. با نوآوری، توانمندسازی و افزایش سرمایه اجتماعی، این مدل به پایداری اقتصادی-اجتماعی کمک می‌کنه. نیازسنجی، مدل‌سازی ترکیبی و تأمین مالی متنوع لازمه. چالش‌هایی مثل عدم قطعیت بازار و تضاد مأموریت-درآمد وجود داره، اما با تحلیل درست، می‌تونه ابزاری برای تغییرات اساسی باشه.